7.10.2000 r. - wylot:

        Wstajemy rano i przystępujemy do pakowania naszego dobytku. W związku z tym, że samolot mamy o 15:30, postanawiamy pojechać na lotnisko, odprawić się i zostawić bagaże a potem pojechać do miasta. Chcemy zobaczyć jeszcze Golden Gate oraz dzielnicę Castro.
        Niestety na lotnisku spotyka nas niemiła informacja, iż odprawa będzie możliwa dopiero po 12:00. Jesteśmy wściekli, gdyż przez przyjazd na lotnisko niepotrzebnie straciliśmy mnóstwo czasu. W dodatku jesteśmy makabrycznie głodni.

        Humor poprawia nam dopiero wyśmienite śniadanko w knajpce na Haight - Ashbury. Knajpka jest cała kolorowa, zapełniona bardzo ciekawymi typami ludzkimi od czerwono-zielonych punków, po panie ze śmiesznie poubieranymi pieskami. Jest w niej gwarno, tłoczno i zupełnie swobodnie.

        Po sycącym śniadanku jedziemy ostatni raz przez Haight - Ashbury. Również za dnia ma ona niecodzienny urok, choć nocą uczucie to się potęguje.

        Chcemy jeszcze dojechać do Golden Gate, ale po kilkunastu minutach maksymalnego korka, z żalem zawracamy.

        Nie mając zbyt wiele czasu (nieubłaganie zbliża się czas naszej odprawy), postanawiamy przejechać jeszcze jedynie przez Castro - dzielnicę homoseksualistów, jedną z najbardziej kontrowersyjnych dzielnic w San Francisco.

        Ze względu na AIDS, Castro nie jest już takie jakie było jeszcze 10 lat temu, chociaż wciąż mieszka tutaj sporo gejów i lesbijek. Pomimo tego, że San Francisco okrzykuje się stolicą homoseksualistów (około 1/3 społeczności to geje), nie widać tego w centrum, skupiają się w bocznych dzielnicach, z Castro włącznie.
        Przejeżdżamy Castro, na nim żegnając się z San Francisco i praktycznie z Ameryką. Jeszcze tylko wizyta w Alamo celem oddania samochodu (czynność ta trwa kilka minut, jak zakup paliwa czy bułek w sklepie) i już jesteśmy na lotnisku.
        Odlatujemy dokładnie o 15:30 czasu miejscowego. Po ok. 9 godzinach jesteśmy już w Mediolanie, z którego po 2 godzinach odlatujemy do Warszawy.

Tak zakończyła się nasza podróż po Ameryce.


Podsumowanie

        W ciągu naszych 3 tygodniowych wakacji po zachodniej części Stanów Zjednoczonych przejechaliśmy ok. 11.500 km, odwiedziliśmy 9 stanów, 12 parków narodowych, 3 naturalne monumenty, kilkadziesiąt miast i miasteczek, zobaczyliśmy sporo innych niesamowitych zjawisk.

        Przebywaliśmy w przeróżnych klimatach (od -7^oC do 40^oC), na różnych wysokościach (od płaskich równin po górskie ponad 4.000 metrowe masywy skalne).

        Staraliśmy się przynajmniej w części poznać klimat i koloryt zachodniej Ameryki, oraz ludność ją zamieszkującą - od jej rdzeniów - Indian Anasazi, po dzisiejszych Indian Navaho; ludzi gorącego południa, Meksykanów, Hiszpanów, amerykańskich farmerów i kowbojów, po społeczność miejską.

        Przeżyliśmy wspaniałą przygodę, a wspomnienie po Ameryce na długo pozostanie w naszej pamięci i wyobraźni.

poprzednia strona

do góry